Przyśpieszony rozwój cywilizacyjny na przełomie XX i XXI wieku spowodował gwałtowny wzrost zapotrzebowania na energię. Wytwarzanie energii na potrzeby produkcji dóbr oraz zaspokojenia bytowych potrzeb ludzi spowodowały wzrost zawartości dwutlenku węgla w atmosferze o kilkadziesiąt procent. Wzrost ten powoduje ocieplenie planety i zmiany klimatyczne, które grożą nieobliczalnymi skutkami w perspektywie krótko i długoterminowej. W celu uniknięcia trudnych do przewidzenia kataklizmów uznano, że podstawowym obowiązkiem ludzkości na początku XXI wieku jest ograniczenie emisji CO2 z wszystkich procesów technologicznych. Wyzwaniu temu patronuje Organizacja Narodów Zjednoczonych.

Głównymi działaniami mogącymi ograniczyć emisje CO2 do atmosfery są:
• zmniejszenie zużycia energii, co uzyskuje się przez przeprowadzenie prac termomodernizacyjnych polegających na ociepleniu zewnętrznych przegród budowlanych, wymianie okien i drzwi, modernizacji i automatyzacji wewnętrznej instalacji centralnego ogrzewania oraz ciepłej wody użytkowej,
• zwiększenie sprawności przetwarzania energii chemicznej paliw na energię użyteczną, uzyskiwane przez zastosowanie do ogrzewania kotłów, pieców, kominków i instalacji o wysokich sprawnościach, cechujących się nowoczesną konstrukcją i automatyzacją sterowania pracą urządzeń,
• zwiększenie wykorzystania Odnawialnych Zasobów Energii, uzyskiwane przez zastępowanie paliw kopalnych (węgla, oleju i gazu) paliwami odnawialnymi (drewno, słoma, biogaz) oraz systemami wykorzystującymi energię słoneczną (kolektory słoneczne) czy geotermalną (pompy ciepła). Użytkownik energii dla potrzeb grzewczych ma wpływ na wszystkie wyżej wymienione działania.

 

Szacuje się, że zasoby paliw kopalnych (oleju i gazu ziemnego) będą się kończyły w ciągu życia użytkownika. Zwiększony popyt przy zmniejszającej się z czasem podaży będzie powodował duży wzrost cen. Paliwa kopalne będą stawały się coraz trudniej dostępne dla mniej zasobnych społeczeństw. Cena węgla będzie podążała za ceną oleju i gazu, co będzie powodowało nieopłacalność stosowania tego paliwa w małych kotłach. Odwrotne tendencje będą natomiast kształtowały rynek biopaliw stałych, który jest rynkiem lokalnym. Zwiększone zużycie będzie powodowało zwiększoną produkcję. Większa produkcja sprzyja zmniejszeniu kosztów jednostkowych. Cena biopaliw powinna kształtować w oparciu o koszty i stawać się niezależną od zmian cen paliw kopalnych na rynkach światowych.

Korzyści dla środowiska

Wszystkie produkty roślinne zaliczane są do paliw odnawialnych z tego względu, że ich masa
organiczna formowana jest w procesie fotosyntezy z wody i pochłanianego z atmosfery dwutlenku
węgla, co powoduje, że ich spalanie nie przyczynia się do zwiększenia w atmosferze koncentracji
cząstek CO2, gdyż te pochłaniane są przez nowo rosnące rośliny uprawiane na cele energetyczne.
Przykładem kształtowania się masy organicznej jest poniższy wzór reakcji chemicznej w procesie
fotosyntezy:

6 O2 + 6 H2O C6H12O6 + 6 O2

Korzyści społeczne

Biopaliwa stałe mogą być wytworzone na plantacjach leśnych i rolnych. Przyjmuje się, że drewno
energetyczne z lasu to drewno najgorszej jakości, nie nadające się do innego komercyjnego
wykorzystania. Zwiększenie podaży tego drewna jest możliwe tylko dzięki dokładniejszemu
„wyzbieraniu” nieużytecznych odpadów leśnych, które obecnie nadal pozostają w lesie w nadmiernej
ilości. Natomiast produkcja biopaliw stałych na użytkach rolnych ma w Polsce bardzo duże możliwości
rozwojowe. Szacuje się, że do zagospodarowania na cele upraw energetycznych będzie do
3 mln ha gruntów rolnych. Wydajność wysokokulturowych upraw może wynieść 15 ton suchej masy
z hektara. Przyjmując o połowę mniejszą średnią wydajność z hektara rocznie tj. 7,5 tony, otrzymujemy
ok. 100 GJ energii zawartej w paliwie. Jest to ilość, która jest potrzebna do ogrzania jednego domu
jednorodzinnego. Koszt tej masy energetycznej wynosi od 1 000 zł - 2 000 zł. Korzyści finansowe
są łatwe do przeliczenia w zależności od areału przeznaczonego pod uprawy. W skali kraju możliwe
jest wykreowanie ponad 100 000 miejsc pracy przy produkcji biopaliw z upraw energetycznych.

Dostępność technologii

W ostatnim dziesięcioleciu obserwuje się przyspieszony rozwój technologii spalania biomasy stałej.
Produkuje się kotły o mocach od kilkunastu kW do kilkuset MW z zastosowaniem do ogrzewania
domów jednorodzinnych, osiedli i miast. Sprawności tych kotłów przekraczają 90%, a emisje gazów
szkodliwych i pyłów są porównywalne z emisjami z najlepszych kotłów olejowych i gazowych z tą
przewagą, że dla biopaliw bilans CO2 jest równy zero. Stopień automatyzacji nawet małych kotłów
pozwala je uznać za niemal bezobsługowe, bo są wyposażone w instalacje automatycznego
podawania paliwa, usuwania popiołu i sterowania procesem spalania. Ceny kotłów spadają i zaczynają
być porównywalne z cenami instalacji olejowych.